Recensie:

'Dieper dan mijn taal kan gaan' is de vijfde dichtbundel van Henriette Faas.
Maar liefst honderd gedichten staan er in dit boek over de liefde in al haar verschijningsvormen.
Droom, daad en werkelijkheid zijn op schitterende wijze bijeengebracht; niet vervlochten maar harmonisch weergegeven in het conflict van strijdende emoties.

De schrijfster is er in geslaagd om –vaak met een minimum aan woorden- een heel fijne sfeer te scheppen in haar werk. Verlangen, vervulling en verlies wisselen elkaar af, zowel vanuit vrouwelijk als mannelijk perspectief, maar vaak ook beschouwend. Het ene moment in verrukking, het andere in verbijstering, ongeloof of weemoed. De nacht zorgt voor dromen, de dag voor ontgoocheling en herinnering aan hoe het was. Maar ook met de verwachting dat het nooit te laat is voor geluk.
Een boek om heerlijk zelf bij weg te dromen, maar ook uitermate geschikt om kado te geven.

Diverse malen werden gedichten van Henriette Faas bekroond.
In 1994 ontving ze de 'Erato' poëzieprijs in België, in 1996 de 'Pipistrellus' poëzieprijs in Nederland, en in 2000 werd zij voor haar Engelstalige gedichten genomineerd door 'The International Library of Poetry' en onderscheiden met de 'Editor's Choice Award' door Watermark Press in Amerika.
In 2001 kreeg zij voor haar poëzie de cultuurprijs van de Gemeente Maassluis.